Ол шын мәнінде ұстаздардың ұстазы болды. Рафиқа Бекенқызы өзінің сүйікті ісіне 60 жылға жуық өмірін арнады, оның шәкірттері ондаған мыңнан асады. Бүгінде олар Қазақстанның түпкір-түпкірінде, одан да тысқары жерлерде еңбек етеді, олардың арасында танмал адамдар аз емес.
Оның ұстаздық қызметі қалай мақтауға да сияды, дегенмен де оның ең елеулісі - өзі орыс тілі мен әдебиетінің мұғалімі бола отырып, Алматының қақ ортасында бірден-бір №12 қазақ мектебін ашуы болды. 60-шы жылдардың соңында 70-ші жылдардың басында мұндай іс-әрекетке бару ерлікке пара-пар қадам еді.
Рафиқа Бекенқызы Нұртазина 1921 жылы 8 наурызда Павлодар облысы, Павлодар ауданы 6-ауылында дүниеге келді. Педагог-әдістемеші, ғалым, Қазақ КСР-іне еңбек сіңірген мұғалім (1966), Социалистік Еңбек Ері (1968), педагогика ғылымдарының кандидаты (1974). Қазақтың мемлекеттік қыздар педагогика институтының филология факультетін бітірген (1951). 1951 - 71 жылдары Алматыдағы №12 қазақ орта мектебінде орыс тілі мен әдебиетінің мұғалімі, оқу ісінің меңгерушісі, 1971 жылдан сол мектептің директоры болды. 1972 жылы республикалық педагогикалық қоғам төрайымы болып сайланды. Нұртазина - 40-тан астам ғылыми әдістемелік еңбектің (орыс тілінде) авторы, ол қазақ мектептеріндегі орыс тілі мен әдебиетін оқыту бағдарламасын әзірлеуге қатысты. Ленин (1968), "Құрмет белгісі" (1966) ордендерімен, бірнеше медальдармен марапатталған.