Спортты серік еткенім әскери қызметіме көп пайдасын тигізді – самбошы Жандос Өтеғұлов
ОРАЛ. KAZINFORM — Биыл елімізде Спорт күні 18 тамыз күні аталып өтілмекші. Мамандық, кәсібіне қарамай, спортпен тұрақты айналысып, өз денсаулығын шыңдап жүрген адамдар қай салада да жетерлік. Ұлттық ұлан қатарында қызмет етумен бірге түрлі жарыстарда ел намысын абыроймен қорғап жүрген жандардың бірі – «Батыс» өңірлік қолбасшылығына қарасты Орал қаласында орналасқан 5517-әскери бөлімінің әскери қызметшісі, сержант Жандос Өтеғұлов Kazinform тілшісіне сұхбат берген еді.
- Жандос Рахметоллаұлы, алдымен өзіңіз туралы қысқаша ақпарат айтып өтсеңіз?
- Мен 1990 жылы 22 қыркүйекте Батыс Қазақстан облысы Казталов ауданындағы Ақпәтер ауылында өмір есігін аштым. Сол ауылда орта мектепті бітіргеннен кейін Орал қаласындағы «Болашақ» колледжінен дене шынықтыру пәнінің мұғалімі мамандығын меңгеріп шықтым.
Оқу орнын аяқтаған соң, Алматы қаласындағы Ұлттық ұланның 5571-әскери бөлімінде азаматтық борышымды өтедім. Содан кейін келісімшарт бойынша Орал қаласындағы 5517-әскери бөліміне қызметке орналастым. Қазіргі таңда әскери салада қызмет етумен бірге осы Оралдағы Жәңгір хан атындағы Батыс Қазақстан аграрлық-техникалық университетінде жоғары білім алудамын.
Мамандығым дене шынықтыру пәнінің мұғалімі болғанымен, өмірімді әскери қызметпен ұштастырдым. Жалпы, спортты серік еткенім әскери қызметте де көп пайдасын тигізді деп айта аламын. Өйткені бойыңа тың күш құйылғандай, үнемі сергек жүресің. Оның үстіне самбо әуелден өзін-өзі қорғауға бағытталған спорт түрі ғой.
- Спортқа әу баста қалай бардыңыз? Мұның басты себебі неде? Ата-анаңыз бұл таңдауыңызға қарсы болған жоқ па?
- Спортқа келуімнің еш құпиясы жоқ. Ақпәтер ауылында сол жылдары тек күрес үйірмесі дәуірлеп тұрды. Әкем де жастайымнан спортқа баулып, өзіңді қорғауға керек болады деп құлағыма құятын. Әлі есімде, күрес залына алғаш рет жетектеп алып барған еді әкем. Сол сәтті ешқашан ұмытпақ емеспін. Ең алғашқы жаттықтырушым Жеңіс Қанатұлы Стамғазиев мен үшін көп еңбек етті. Бапкерімнің арқасында көптеген облыстық, республикалық, тіпті халықаралық жарыстарда топ жарып, жүлделі орындардан көріндім.
- Ендеше, ең басты табыстарыңызға тоқталып өтсеңіз?
- Жауынгерлік самбодан Қазақстан чемпионатының екі дүркін жүлдегерімен. Оған қоса қоян-қолтық ұрыстан Ұлттық ұлан біріншілігінде үздік шықтым. Ең үлкен жетістігім ретінде биылғы наурызда Мәскеуде өткен әлем кубогы кезеңінде жауынгерлік самбодан қола жүлдегер атанғанымды айта аламын. Қазіргі кезде ересектер арасында БҚО бойынша жауынгерлік самбодан аға бапкер Нұфтолла Түменовтің қоластында жаттығамын. Алдағы мақсатым – ірі жарыстарға қатысып, чемпион атану не жүлде алу. Мұның бәрі жылдар бойы төккен тердің ақталғаны болар еді деп ойлаймын.
- Әскери салаға келгеніңізге көп болды ма?
- Алматы қаласында әскери борышымды өтеген кезде бір жыл ішінде өзімді жақсы жағымнан таныта білдім деп ойлаймын. Соның нәтижесінде келісімшарт бойынша қалуға ұсыныс түсті. Көп ойланбастан келісіп, 2014 жылдан бері 10 жылдай уақыт бойы өз қызметімді атқарып келемін. Мұның еш қиындығы жоқ. Күнделікті жұмысыңа адал, жауапкершілікпен қарасаң, алынбайтын қамал жоқ.
- Ата-анаңыз да үнемі демеп отыратын шығар? Өзіңіз отбасы құрдыңыз ба?
- Әкем Рахметолла Өтеғұлов ауылда қарапайым жүргізуші қызметін атқарды. Ал анам Кенжеханым Өтеғұлова үй шаруасымен айналысып, бізге тәлім-тәрбие берді. Қазіргі таңда екеуі де зейнеткер, ұрпақтарының қызық-қуанышына бөленіп отыр. Отбасында алты баламыз. Алдымда екі ағам, екі әпкем, сосын менен кейін інім бар. Өзіме келер болсам, иә, үйлі-барандымын. Күні бүгін жан жарым Гүлсезім екеуміздің бір перзентіміз бар. Отбасыма ерекше көңіл бөлемін.
- Зайыбыңыз әскери қызметке қалай қарайды? Әскери қызмет пен спортты қатар алып жүруіңізге қарсы емес пе?
- Жан жарым менің бұл қызметіме еш қарсы емес. Керісінше әрдайым қолдау көрсетіп, жұмысымнан келгенде, жылы шыраймен қарсы алып, күтіп отырады. Жарысқа кетсем, кішкентай перзентіммен бірге тағатсыздана тосып, уайымдайды. Өзім де қолым бос уақытта ұдайы отбасымның жанында өткізіп, бірге болғанды жақсы көремін. Себебі менің басты көрермендерім мен қолдаушыларым – өз отбасым. Артымнан еріп келе жатқан перзентіме әрдайым үлгі болу үшін тек жақсылық іс-әрекет жасауға тырысамын. Себебі әке деген отбасының тірегі екенін білемін.
- Ұлттық ұландағы әріптестеріңіз де қолдау көрсететін шығар?
- Әрине, Ұлттық ұлан өз әскери қызметшілерін қалтқысыз қолдайды. Жарыстарға қатысқан кезде демеп, жаттығуымызға кедергі келтірмейді. Осы он жыл уақыт ішінде кәсіби білікті ағаларымыз өз білгендерін үйретіп, спорттағы әр түрлі турнирлерге жіберіп тұрды. Сондай-ақ үнемі ақыл-кеңестерін айтып, жаңа әдіс-тәсілдерді көрсетеді. Сондықтан спорттық маңсабыма өз қолдауын аямаған Ұлттық ұлан әскери құрылымына алғысым шексіз.
- Сөз соңында кейінгі жастарға не айтар едіңіз?
- Артымыздан еріп келе жатқан жастарға айтарым, патриоттық сезім әркімнің бойында болуы тиіс. Батыр бабаларымыздың жолын жалғау – біздің ұлы міндетіміз. Сол себепті әрдайым намысты қолдан бермей, тек алға ұмтылып, алдыңғы лектен көрініңіздер дер едім.
- Әңгімеңізге рахмет! Алар асу, шығар шың азаймасын!
Еске сала кетейік, бұдан бұрын Ұлттық ұлан жауынгерінің мемлекеттік марапат жауапкершілікті еселей түсетіні туралы айтқанын жазған болатынбыз.